Occulta Archivum’un kökeni, Avrupa kıtasındaki çeşitli dini ve ezoterik cemiyetlerin gizli işbirliğine dayanmaktadır. İlk temelleri 19. yüzyılın ortalarında, Vatikan’ın Societas Custodum Antiquitatis (Eski Varlıkların Koruyucuları Derneği) olarak bilinen, mistik metinleri ve kutsal kalıntıları muhafaza eden küçük bir araştırma heyetiyle atılmıştır. Bu yapı, başta Orta Avrupa’da olmak üzere, İncil dışı Hristiyan kaynaklarında yer alan ve doğaüstü kabul edilen varlıklarla ilgili izleri arayıp belgelemekle görevliydi. Ancak 1930’ların sonunda, Avrupa genelinde beliren politik karışıklıklar ve yaklaşmakta olan savaş tehdidi, bu topluluğun sınırlarını aşmasını zorunlu kıldı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Nazi Almanyası’nın Ahnenerbe gibi kurumlar aracılığıyla gerçekleştirdiği okült kazılar, Vatikan’daki bu cemiyetin dikkatini çekti. 1941’de, dönemin önde gelen ezoterik uzmanlarından Avusturyalı piskopos Elias Krugmann, Fransa’nın Lyon kentinde gizli bir konsey toplamış ve “Occulta Archivum” adını taşıyan bir arşivleme ve kurtarma teşkilatının kurulmasına öncülük etmiştir. Bu organizasyon, savaş boyunca hem Müttefik kuvvetlere hem de Vatikan’a bağlı kalmış, doğaüstü olarak tanımlanan nesnelerin Nazilerin eline geçmesini engellemek adına operasyonlar yürütmüştür. Bu dönemde, özellikle Baltık ülkelerinde ve Güney İtalya'da çeşitli saklı kalıntıların ele geçirilip gizli kasalara taşındığı bilinmektedir.




























